Kiedy przyjechałem do domu była chyba 3 w nocy. Właściwie nie robiliśmy
nic, oprócz jeżdżenia po mieście. Później jeszcze poszliśmy do jakiegoś
nocnego baru, bo z tego wszystkiego zgłodniałem, a później Zayn odwiózł
mnie domu i poczekał aż wejdę przez okno, a potem zrobił to samo żeby
nie budzić Danielle i jej dziewczyny.
Poszedłem spać przed czwartą i
ledwo co zmrużyłem oczy a już musiałem wstawać do szkoły. Jęknąłem
przeciągle i szybko wstałem z łóżka. Wykonałem poranną toaletę, ubrałem
się i zjadłem śniadanie. Wyszedłem przed dom, żeby w spokoju poczekać na
Harry'ego i resztę.
~``~
Zayn pojawił się
w szkole kilka godzin później ale wyglądał niesamowicie seksownie.
Oczywiście nie zabrakło komentarzy ze strony Harry'ego i Lou. Gdzieś w
głębi duszy dziękowałem za to, że Liam się rozchorował bo trzech debili
bym nie zniósł. Uśmiechnąłem się w stronę Zayna, kiedy stał z tacą pełną
jedzenia i szukał miejsca. Kiedy tylko mnie zauważył szybko do mnie
podszedł. Rzucił naszej trójce szybkie "Cześć" i skupił całą swoją uwagę
na mnie.
- Dzisiaj niestety nigdzie Cię nie zabiorę Nialler. - wyszeptał, spoglądając co chwilę w stronę moich przyjaciół.
- Oh.. Mogę spytać dlaczego? - zapytałem bawiąc się swoimi kciukami.
- Mam coś do załatwienia w Londynie.. Jeśli wszystko dobrze pójdzie to wrócę w sobotę rano.
- A jak nie pójdzie dobrze to kiedy wrócisz?
- Prawdopodobnie nigdy, ale wszystko pójdzie dobrze.
- Zayn! - krzyknąłem odrobinę zirytowany tym, co powiedział Mulat. Cicho
się zaśmiał. - Jadę z Tobą. - powiedziałem krzyżując ręce na klatce.
Zayn zamarł.
- Nigdzie nie jedziesz. To dla Ciebie niebezpieczne.
-
Przecież nie umrę. - odpowiedziałem pośpiesznie. Malik ścisnął usta w
wąską linię i popatrzył na swoje dłonie. - Co tak właściwie masz zamiar
robić w Londynie? - zapytałem unosząc jedną brew w górę.
- To serio nie jest odpowiednie miejsce na taką rozmowę. - popatrzył w moją stronę i zaczął jeść swój lunch.
- Bla bla bla - mruknąłem pod nosem i zrobiłem to samo.
-
Ale jak dzisiaj do nas wpadniesz to mogę Ci to mniej więcej wyjaśnić..
Tylko nie możesz się nikomu wygadać.. NIKOMU - podkreślił bardzo
wyraźnie ostatnie słowo i kiwnął głową w stronę Hazzy i Lou którzy byli
zbyt zajęci sobą, żeby domyślać się czegokolwiek.
- To widzimy się dzisiaj u Danielle.
~``~
Zapukałem
trzy razy do drzwi od domu Danielle. Kilka chwil później otworzyła mi
wysoka dziewczyna z prostymi, długi włosami i rozjaśnionymi końcówkami.
-
O hej! - zawołała wesoło i wciągnęła mnie za rękę do domu. - Ty pewnie
jesteś Niall.. prawda? Zayn cały czas o Tobie gada i Danielle mi się
skarży.. Ah! Właśnie jestem Eleanor, dziewczyna Danielle, miło mi Cię w
końcu poznać Niall! - wyciągnęła rękę w moja stronę, szybko oddałem
uścisk i byłem zdziwiony tym że ta dziewczyna tak dużo gada. - Twoja
mama robi pyszne serniki! - zawołała radośnie. - Oh.. przepraszam za
dużo gadam..
- Nie, nie jest serio okej. - uśmiechnąłem się do niej pocieszenie na co ona rozpromieniła się jeszcze bardziej.
- Danielle! Kurwa co to znaczy że nie mamy jeszcze jego adresu?! - zza innych drzwi usłyszałem zdenerwowany głos Zayna.
-
Sam go sobie namierzaj Ty tępy chuju! - krzyknęła zirytowana
dziewczyna. Eleanor się wesoło zaśmiała przyciskając sobie dłoń do ust.
-
To moja dziewczyna. - zachichotała głośniej i złapała mnie za rękę
ciągnąc w stronę tych drzwi. Moment później staliśmy w jakimś.. biurze.
Tak to wyglądało. - Przestańcie wykazywać sobie miłość bo będę zazdrosna
a tak w ogóle mamy gościa. - kiwnęła głową w moją stronę. Kiedy Zayn na
mnie spojrzał jego oczy złagodniały a na ustach pojawił się uśmiech,
który szybko zszedł z jego twarzy. Czasami nie rozumiałem jego
zachowania.
- Uhm.. Cześć Danielle, Zayn.. - machnąłem ręką w ich stronę i przełknąłem ślinę.
Dani wstała z dużego skórzanego krzesła i podeszła do mnie żeby mnie przytulić.
-
Dawno Cię nie widziałam Niall. - uśmiechnęła się i poczochrała moje
włosy. - Pozdrów Twoją mamę i zapytaj się kiedy do mnie wpadnie.
- Jasne.. - odpowiedziałem bawiąc się nerwowo rękoma.
Danielle wróciła na swoje stare miejsce a Eleanor poszła razem z nią. Natomiast Zayn prowadził mnie właśnie do kuchni.
- Przepraszam mamy trochę pracy. - spojrzał na mnie z lekkim uśmiechem. - Chcesz coś do picia?
- Sok.. pomarańczowy.. - wziąłem głęboki wdech. - To.. powiesz po co tam jedziemy?
Zayn cicho się zaśmiał i podał mi sok.
- Kto powiedział że Ty też jedziesz Nialler?
- Jak ja nie pojadę to Ty też nie pojedziesz. - zmarszczyłem brwi i wziąłem kilka łyków soku.
-
Kurwa! Zayn! Mam go! Właściwie to Eleanor go namierzyła, ale to nie
ważne. - zaśmiała się kiedy jej dziewczyna trzepnęła ją w głowę.
-
Mniejsza o to kto go znalazł. McGowan znajduje się w starych magazynach
około 15 kilometrów od wjazdu do Londynu. - Eleanor dokończyła za swoją
dziewczynę i wesoło się uśmiechnęła. - Dzisiaj jadę z Wami więc pójdę
się przyszykować.
- To moja dziewczyna! Skubana wkradła się do jego
kamerki w laptopie. Na drzwiach było widać napis "G17" więc wiemy gdzie
mniej więcej przebywa. - Danielle klasnęła głośno w ręce i wyszła za
Eleanor.
- Dobra Niall. Możesz jechać, ale nie wysiadasz z
samochodu. Masz prawo jazdy? - zapytał i zaczął grzebać w szafkach
dopóki nie wyjął jakiegoś kluczyka.
- Mam.
- To dobrze. Więc jak
już będziemy wracać to będziesz prowadzić. - powiedział i pociągnął mnie
za sobą na górę. Kilka chwil później byliśmy w jakimś pokoju.
- To
mój pokój. Zaraz na przeciwko Twojego. - cicho się zaśmiał, a później
przesunął komodę. Patrzyłem na niego ze zdziwieniem. Kiedy komoda była
odsunięta, podhaczył jedną deskę i wyjął spod niej sporych rozmiarów
walizkę. Szybko ją odkluczył. Mogłem się tego spodziewać. W środku było
kilka broni i amunicje do nich. Wyjął jedną i załadował magazynek a
później zrobił to samo z drugą. - Zdejmuj bluzkę Niall. - powiedział
nawet na mnie nie patrząc. - Nie patrz tak tylko zdejmuj. - podszedł do swojej szafy i wyjął dwie
czarne t-shirty i czarne bluzy. Później podszedł do drugiej szafy i
wyciągnął coś co przypominało kamizelki kuloodporne. Zdjąłem bluzkę tak
jak kazał. Podszedł do mnie i zaczął zakładać na mnie kamizelkę. - To
tylko tak na wszelki wypadek. - zacisnął usta i zaczął zakładać na mnie
jakiś pasek, zapewne na broń. Kiedy już skończył założyłem jego ciuchy i
poczekałem na niego. Rzucił jedną broń w moją stronę, szybko umieściłem
ją w odpowiednim miejscu i zeszliśmy na dół. Dziewczyny stały już
gotowe.
- Zayn.. myślisz, że to dobry pomysł? - spojrzała w moją stronę i próbowała się uśmiechnąć, ale jej nie wyszło.
-
Nie pierdol Dani. Przyda nam się kierowca. - mruknął niezadowolony i
wziął kluczyki od swojego auta. - Około 80 kilometrów za Bradford będzie
na nas czekać samochód. Żebyście nie zapomniały. - kiwnął głową w
stronę Eleanor na co ona lekko się zarumieniła. - Tak jak ostatnio -
dodał po chwili i zaśmiał się. Spojrzał ostatni raz w ich stronę i
pociągnął mnie za rękę w stronę wyjścia.
-------------------
Hej :)
Mialam dodac wczoraj po szkole, ale mialam kilka osobistych problemow i nie dalam rady.
Mi samej wydaje sie, ze rozdzial jest nudny, ale Wam to zostawie do ocenienia.
Jesli sa jakies bledy lub zdania ktore w ogole nie maja sensu, to z gory przepraszam :p
Jak zwykle pytania tutaj zapytaj bohaterów
Moj twitter: @MariettaPoland
Jelsi przeczytales zostaw komentarz, byle jaki chce tylko wiedziec kto przeczytal :)
sobota, 20 kwietnia 2013
niedziela, 14 kwietnia 2013
Chapter Two
- Mówię Ci, ona mnie nienawidzi. - wyszeptałem w stronę Harry'ego,
posyłając nauczycielce od matematyki gniewne spojrzenia. Właśnie
dostałem od niej kolejną pałę. Kiedy w końcu rozbrzmiał długo
wyczekiwany dzwonek szybko wstałem z miejsca i wyszedłem jak najszybciej
z klasy. Jednak nie poszedłem daleko bo po chwili Zayn zagrodził mi
drogę. Przełknąłem cicho ślinę i spojrzałem w jego oczy.
- Dokąd się tak śpieszysz? - zapytał unosząc brew do góry. Po dłuższym upływie czasu nie odzyskał ode mnie odpowiedzi. - Chodź podwiozę Cię.
- N-nie trzeba, Harry mnie zawiezie.
- Powiedziałem, że Cię zawiozę, Niall. - jego oczy stały się ciemniejsze i stanął bliżej mnie. - Od razu dasz mi notatki. Chodź.
Westchnąłem cicho i ruszyłem za nim. Nie żebym się przestraszył. Ani trochę.
Szybko wysłałem smsa do Harry'ego, że mam jeszcze coś do załatwienia i dogoniłem Mulata.
- Zayn.. - zacząłem i spojrzałem w górę. Szedł z głową uniesioną do góry patrząc przed siebie. Kilka dziewczyn z pierwszych klas trzepotało rzęsami, a chłopcy schodzili mu z drogi. - gdzie Ty właściwie mieszkasz? - zapytałem.
Spojrzał na mnie i pośpiesznie otworzył drzwi od swojego samochodu. Kiedy wsiadł zrobiłem to samo. Położyłem ręce na swoich kolanach a torbę rzuciłem pod nogi.
- Mieszkam w domu obok Ciebie. - w końcu odpowiedział a jego głos sprawił że na mojej skórze pojawiła się gesia skórka. Zmarszczyłem brwi i popatrzyłem w jego stronę.
- Ale tam przecież mieszka.. - nie dokończyłem bo Zayn szybko mi przerwał.
- Danielle Peazer, tak wiem. Mieszkamy razem.
- Oh rozumiem, jak długo jesteście razem? - zapytałem patrząc z powrotem na drogę. Chwilę później w aucie rozbrzmiał śmiech Zayna. - Powiedziałem coś śmiesznego? - odwróciłem głowę w jego stronę i zmarszczyłem brwi.
- Danielle to moja.. przyjaciółka. I woli raczej dziewczyny, no chyba że ja akurat nie jestem w jej typie. - spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął. To takie dziwne że się zarumieniłem.
- Jesteś raczej w typie każdego. - kiedy to powiedziałem, ponownie się zarumieniłem i szybko ugryzłem się w język.
- Chcesz mi powiedzieć, że uważasz że jestem przystojny? - zaśmiał się cicho, a ja wcale nie miałem zamiaru mu odpowiadać. - Ty też jesteś przystojny, Nialler.
- Zayn na pewno nie chcesz zostać na kolacji?
- Nie, Pani Horan naprawdę. Jeśli zaraz nie będzie mnie w domu to Danielle mnie.. postrzeli. - Zayn zaśmiał się cicho, a moja mama wraz z nim. Mi jakoś nie było do śmiechu, bo wydawało mi się, że to co mówi jest prawdą.
Moja mama wyszła do kuchni no stwierdziła, że coś jej się przypala, a ja spojrzałem na Zayna.
- Dzięki za notatki Nialler.
- Spoko. - odpowiedziałem i podszedłem do drzwi, żeby je otworzyć. - Do zobaczenia jutro, Zayn.
Skinął głową i wyszedł. Zamknąłem za nim drzwi i oparłem się o nie.
Miałem dziwne uczucie.
- Dobranoc mamo! - krzyknąłem przed wejściem do swojego pokoju. Potem szybko udałem się pod prysznic i marzyłem tylko o swoim łóżku. Ale kiedy wyszedłem z łazienki o mało nie dostałem zawału. Zayn siedział na moim łóżku i przeglądał coś w telefonie.
Stanąłem niczym wryty i popatrzyłem w jego stronę.
- Oh, Niall jesteś już. - lekko się uśmiechnął i włożył swój telefon do kieszeni od spodni. - A Dani mówi, że to ja spędzam dużo czasu w łazience. - zaśmiał się i wstał z łóżka.
- Jak Ty się tu do cholery dostałeś Zayn?! - krzyknąłem szeptem i pośpiesznie zamknąłem drzwi od pokoju.
- Ah no tak.. Zostawiłeś otwarte okno.
- Czy w Twoim świecie otwarte okno oznacza zaproszenie?! - ponownie uniosłem głos.
- Ciesz się, że to ja a nie jakiś.. gangster. - ponownie się zaśmiał. Odwróciłem się na chwilę w stronę drzwi żeby zapytać się Boga za jakie grzechy mi to robi, a później ponownie spojrzałem na Mulata. - Nialler nie unoś się tylko się ubieraj.
- C-co proszę? - zapytałem otwierając szerzej oczy.
- No chodź, przejedziemy się. Będzie fajnie.
~**~
- Jeśli moja mama się o tym dowie to mnie zabije. - zacząłem panikować, ale już nie było odwrotu. Zayn właśnie jechał w nieznanym mi kierunku.
- Bardziej boisz się swojej mamy ode mnie? - zapytał z rozbawieniem w głosie.
- Oh proszę Cię. Mam się Ciebie bać? - zapytałem na co on zatrzymał auto a ja głośno przełknąłem ślinę. Wiedziałem że za dużo gadam, a teraz sobie spokojnie zginę.
Mulat się zaśmiał widząc moją minę i odpalił auto ponownie.
- A jednak. - zaśmiał się i odpalił papierosa. - Palisz?
- Nie dzięki. - odpowiedziałem machając ręką wokół nosa.
- Miałeś kiedyś broń w dłoniach?
Otworzyłem szerzej oczy spoglądając w jego stronę.
- Nie i nie mam zamiaru mieć. - odpowiedziałem pośpiesznie i poczułem jak moje ręce się pocą.
- Ja jednak myślę inaczej. - spojrzał w moją stronę, a przez otwarte okno wyrzucił papierosa. Kilka sekund później wjechaliśmy do lasu a z moich rąk zaczął płynąć wodospad. - Nie denerwuj się Nialler.
- Przecież ja się nie denerwuje. - machnąłem ręką jakby nigdy nic.
- To dobrze. - spojrzał w moją stronę i pochylił się w moją stronę, a następnie otworzył schowek z którego wyjął czarną broń. Całe moje życie przebiegło mi przed oczami. - Wysiadaj.
Zrobiłem to co mówi. Byliśmy w ciemnej dupie. Ja, on, jego samochód i drzewa. Zobaczyć mogłem tyle, na ile pozwoliły mi lampy w jego samochodzie. Poczułem jego oddech na mojej szyi, a chwilę później i usłyszałem jak broń została odblokowana. Objął mnie ramieniem w pasie, a rękę w której trzymał wyciągnął przed siebie i strzelił prosto w drzewo które było trochę dalej. Przełknąłem głośno ślinę. Przynajmniej nie strzelał do mnie. - Teraz Twoja kolej Nialler. - szepnął mi do ucha, a moment później już trzymałam broń w ręku. Zayn przywarł całym swoim ciałem do moich pleców, a dłonie zacisnął na moich biodrach.
Powoli nacisnąłem na spust, a kula trafiła w środek drzewa do którego wcześniej strzelał Zayn. Mulat mocniej złapał mnie w pasie kiedy strzał sprawił że odleciałem w tył.
- To było dobre.. - powiedział ze zdziwieniem i zabrał dłoń z moich rąk. - I serio nigdy wcześniej nie strzelałeś?
- Yhm.. nie. - odpowiedziałem odwracając się twarzą do niego. Zablokował broń i włożył ją do wewnętrzej kieszeni mojej kurtki.
- Myślę, że może Ci się przydać.
Nawet nie zaprotestowałem.
Kiedy moment później poczułem jego usta na moich też nie zaprotestowałem. Pośpiesznie oddałem pocałunek.
------------
Heeej!:D
Tak jak obiecalam jestem pod koniec tygodnia z rozdzialem! ^^
Przepraszam za wszelkie bledy i zapraszam do komentowania.
Komentarze po pierwszym rozdzialem byly takie kochane i serio mnie zmotywowaly.
Wiec jesli to czytasz to napis chociaz glupie "przeczytalam" tyle mi wystarczy.
Dziekuje bardzo! :D
Pytania do bohaterow: ask.fm/mysteryfanfic
Moj twitter: @MariettaPoland
Kocham Was <3
- Dokąd się tak śpieszysz? - zapytał unosząc brew do góry. Po dłuższym upływie czasu nie odzyskał ode mnie odpowiedzi. - Chodź podwiozę Cię.
- N-nie trzeba, Harry mnie zawiezie.
- Powiedziałem, że Cię zawiozę, Niall. - jego oczy stały się ciemniejsze i stanął bliżej mnie. - Od razu dasz mi notatki. Chodź.
Westchnąłem cicho i ruszyłem za nim. Nie żebym się przestraszył. Ani trochę.
Szybko wysłałem smsa do Harry'ego, że mam jeszcze coś do załatwienia i dogoniłem Mulata.
- Zayn.. - zacząłem i spojrzałem w górę. Szedł z głową uniesioną do góry patrząc przed siebie. Kilka dziewczyn z pierwszych klas trzepotało rzęsami, a chłopcy schodzili mu z drogi. - gdzie Ty właściwie mieszkasz? - zapytałem.
Spojrzał na mnie i pośpiesznie otworzył drzwi od swojego samochodu. Kiedy wsiadł zrobiłem to samo. Położyłem ręce na swoich kolanach a torbę rzuciłem pod nogi.
- Mieszkam w domu obok Ciebie. - w końcu odpowiedział a jego głos sprawił że na mojej skórze pojawiła się gesia skórka. Zmarszczyłem brwi i popatrzyłem w jego stronę.
- Ale tam przecież mieszka.. - nie dokończyłem bo Zayn szybko mi przerwał.
- Danielle Peazer, tak wiem. Mieszkamy razem.
- Oh rozumiem, jak długo jesteście razem? - zapytałem patrząc z powrotem na drogę. Chwilę później w aucie rozbrzmiał śmiech Zayna. - Powiedziałem coś śmiesznego? - odwróciłem głowę w jego stronę i zmarszczyłem brwi.
- Danielle to moja.. przyjaciółka. I woli raczej dziewczyny, no chyba że ja akurat nie jestem w jej typie. - spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął. To takie dziwne że się zarumieniłem.
- Jesteś raczej w typie każdego. - kiedy to powiedziałem, ponownie się zarumieniłem i szybko ugryzłem się w język.
- Chcesz mi powiedzieć, że uważasz że jestem przystojny? - zaśmiał się cicho, a ja wcale nie miałem zamiaru mu odpowiadać. - Ty też jesteś przystojny, Nialler.
~**~
- Zayn na pewno nie chcesz zostać na kolacji?
- Nie, Pani Horan naprawdę. Jeśli zaraz nie będzie mnie w domu to Danielle mnie.. postrzeli. - Zayn zaśmiał się cicho, a moja mama wraz z nim. Mi jakoś nie było do śmiechu, bo wydawało mi się, że to co mówi jest prawdą.
Moja mama wyszła do kuchni no stwierdziła, że coś jej się przypala, a ja spojrzałem na Zayna.
- Dzięki za notatki Nialler.
- Spoko. - odpowiedziałem i podszedłem do drzwi, żeby je otworzyć. - Do zobaczenia jutro, Zayn.
Skinął głową i wyszedł. Zamknąłem za nim drzwi i oparłem się o nie.
Miałem dziwne uczucie.
- Dobranoc mamo! - krzyknąłem przed wejściem do swojego pokoju. Potem szybko udałem się pod prysznic i marzyłem tylko o swoim łóżku. Ale kiedy wyszedłem z łazienki o mało nie dostałem zawału. Zayn siedział na moim łóżku i przeglądał coś w telefonie.
Stanąłem niczym wryty i popatrzyłem w jego stronę.
- Oh, Niall jesteś już. - lekko się uśmiechnął i włożył swój telefon do kieszeni od spodni. - A Dani mówi, że to ja spędzam dużo czasu w łazience. - zaśmiał się i wstał z łóżka.
- Jak Ty się tu do cholery dostałeś Zayn?! - krzyknąłem szeptem i pośpiesznie zamknąłem drzwi od pokoju.
- Ah no tak.. Zostawiłeś otwarte okno.
- Czy w Twoim świecie otwarte okno oznacza zaproszenie?! - ponownie uniosłem głos.
- Ciesz się, że to ja a nie jakiś.. gangster. - ponownie się zaśmiał. Odwróciłem się na chwilę w stronę drzwi żeby zapytać się Boga za jakie grzechy mi to robi, a później ponownie spojrzałem na Mulata. - Nialler nie unoś się tylko się ubieraj.
- C-co proszę? - zapytałem otwierając szerzej oczy.
- No chodź, przejedziemy się. Będzie fajnie.
~**~
- Jeśli moja mama się o tym dowie to mnie zabije. - zacząłem panikować, ale już nie było odwrotu. Zayn właśnie jechał w nieznanym mi kierunku.
- Bardziej boisz się swojej mamy ode mnie? - zapytał z rozbawieniem w głosie.
- Oh proszę Cię. Mam się Ciebie bać? - zapytałem na co on zatrzymał auto a ja głośno przełknąłem ślinę. Wiedziałem że za dużo gadam, a teraz sobie spokojnie zginę.
Mulat się zaśmiał widząc moją minę i odpalił auto ponownie.
- A jednak. - zaśmiał się i odpalił papierosa. - Palisz?
- Nie dzięki. - odpowiedziałem machając ręką wokół nosa.
- Miałeś kiedyś broń w dłoniach?
Otworzyłem szerzej oczy spoglądając w jego stronę.
- Nie i nie mam zamiaru mieć. - odpowiedziałem pośpiesznie i poczułem jak moje ręce się pocą.
- Ja jednak myślę inaczej. - spojrzał w moją stronę, a przez otwarte okno wyrzucił papierosa. Kilka sekund później wjechaliśmy do lasu a z moich rąk zaczął płynąć wodospad. - Nie denerwuj się Nialler.
- Przecież ja się nie denerwuje. - machnąłem ręką jakby nigdy nic.
- To dobrze. - spojrzał w moją stronę i pochylił się w moją stronę, a następnie otworzył schowek z którego wyjął czarną broń. Całe moje życie przebiegło mi przed oczami. - Wysiadaj.
Zrobiłem to co mówi. Byliśmy w ciemnej dupie. Ja, on, jego samochód i drzewa. Zobaczyć mogłem tyle, na ile pozwoliły mi lampy w jego samochodzie. Poczułem jego oddech na mojej szyi, a chwilę później i usłyszałem jak broń została odblokowana. Objął mnie ramieniem w pasie, a rękę w której trzymał wyciągnął przed siebie i strzelił prosto w drzewo które było trochę dalej. Przełknąłem głośno ślinę. Przynajmniej nie strzelał do mnie. - Teraz Twoja kolej Nialler. - szepnął mi do ucha, a moment później już trzymałam broń w ręku. Zayn przywarł całym swoim ciałem do moich pleców, a dłonie zacisnął na moich biodrach.
Powoli nacisnąłem na spust, a kula trafiła w środek drzewa do którego wcześniej strzelał Zayn. Mulat mocniej złapał mnie w pasie kiedy strzał sprawił że odleciałem w tył.
- To było dobre.. - powiedział ze zdziwieniem i zabrał dłoń z moich rąk. - I serio nigdy wcześniej nie strzelałeś?
- Yhm.. nie. - odpowiedziałem odwracając się twarzą do niego. Zablokował broń i włożył ją do wewnętrzej kieszeni mojej kurtki.
- Myślę, że może Ci się przydać.
Nawet nie zaprotestowałem.
Kiedy moment później poczułem jego usta na moich też nie zaprotestowałem. Pośpiesznie oddałem pocałunek.
------------
Heeej!:D
Tak jak obiecalam jestem pod koniec tygodnia z rozdzialem! ^^
Przepraszam za wszelkie bledy i zapraszam do komentowania.
Komentarze po pierwszym rozdzialem byly takie kochane i serio mnie zmotywowaly.
Wiec jesli to czytasz to napis chociaz glupie "przeczytalam" tyle mi wystarczy.
Dziekuje bardzo! :D
Pytania do bohaterow: ask.fm/mysteryfanfic
Moj twitter: @MariettaPoland
Kocham Was <3
środa, 10 kwietnia 2013
Chapter One
- Słyszałeś już? - zapytał Harry wysiadając z auta, które zaparkował na szkolnym parkingu.
- Możesz jaśniej Hazza? Nie siedzę w Twojej głowie, nawet bym nie chciał. - odpowiedziałem mu podchodząc do niego, żeby odebrać swoją torbę.
- Dzisiaj do szkoły ma przyjść.. - zawahał się na chwilę zatrzymując się w miejscu. Westchnąłem cicho. - Zayn Malik.
- No i co z tego? - burknąłem idąc w stronę szkoły, słyszałem dużo o tym chłopaku, ale nie wierzyłem we wszystko co mówią ludzie.
- Ni! Ty chyba sobie ze mnie żartujesz. - Harry pisnął niczym mała dziewczynka na co zachichotałem. - Nie śmiej się ze mnie Horan!
- Przepraszam Harry, ale kocham Twój piskliwy głos.
- Wiesz co wal się. - jęknął ruszając w moją stronę. - Ale teraz tak serio.. Nie słyszałeś nic o Zaynie? - ściszył głos zarzucając rękę na moje ramię.
- Słyszałem, ale nie spotkałem go jeszcze więc nie mam zamiaru go oceniać Hazz.
- Ludzie mówią, że jest tajemniczy, ale tak naprawdę każdy wie czym się zajmuję i jaki jest.
- Ludzie gadają różne bzdury. Dopóki go nie poznam nie mam zamiaru go oceniać.
- Chyba masz dobrą okazję. - mój przyjaciel kiwnął głową w stronę czarnego sportowego auta, przy którym stał chłopak. Nie zdążyłem przyjrzeć się jego twarzy ponieważ odwrócił się do nas plecami. - No dalej Niall, idź go przywitać. - Hazza popchnął mnie w jego stronę. Cicho jęknąłem a moje nogi automatycznie zmiękły. Poszedłem do niego, nadal stał tyłem.
Spojrzałem szybko za siebie żeby pokazać Harry'emu jak straszliwie obrażony jestem. Ale jego juz nie bylo, więc powoli wypuściłem powietrze i odwróciłem się w stronę Zayna. Podskoczyłem w miejscu kiedy zobaczyłem że chłopak uważnie mi się przygląda zaciskając szczękę.
- Wow wystraszyłeś mnie. - powiedziałem, robiąc krok w tył. Jego szczęka nie była już zaciśnięta i właśnie zdjął okulary przeciwsłoneczne. Wyglądał naprawdę dobrze. Na nogach miał białe converse, czarne rurki opinały jego szczupłe nogi, biała koszulka idealnie przylegała do jego klatki, a skórzana kurtka dodawała charakterku.
- Nie wolno się zakradać. - powiedział, a lekki uśmiech wkradł się na jego twarz, ale szybko zniknął. - Zayn Malik. - wyciągnął rękę w moją stronę. Już miałem palnąć że wiem ale w ostatniej chwili się powstrzymałem.
- Niall Horan. - uścisnąłem jego rękę.
- Wiem. - odpowiedział wzruszając ramionami. Spojrzałem na niego dziwnym wzrokiem. Zdziwiłem się, bo skąd ktoś taki jak Zayn Malik, wie kim jest nieszczęsny Niall Horan. - Ja wiem wszystko Niall. - wyszeptał prosto w moje ucho, zostawiając dziwne ciarki na moim ciele.
Wcale się nie zdziwiłem kiedy Zayn nie pojawił się we wtorek i w środę w
szkole. Nawet czułem, że nie przyjdzie. Ale dzisiaj jednak postanowił
przyjść, wyglądał niby całkowicie normalnie, ale jednak na jego wardze
pojawiło się nowe rozcięcie. To takie dziwne, że zacząłem się tym
przejmować. W ogóle go nie znałem a miałem ochotę go zamknąć w swoim
uścisku tak żeby był bezpieczny do końca życia.
- Hej stary, nie patrz tak na niego. - kiedy usłyszałem żartobliwy ton mojego przyjaciela, przypomniałem sobie że siedzę w zatłoczonej stołówce.
- Zamknji się Lou. - wysyczałem nadal patrząc w stronę Mulata. Był dla mnie chodzącą zagadką. Kiedy na chwilę przystanął szukając miejsca, kiwnąłem szybką głową na miejsce obok siebie. Dopiero po tym pomyślałem.
- Hej Nialler. - spojrzał w moją stronę i przysiadł na krzesełku obok. Nawet nie zwróciłem uwagi na to jak mnie nazwał. - Wpadnę dzisiaj do ciebie po notatki z ostatnich lekcji biologii. - dodał po chwili sącząc soczek z kartonu.
- Uhm.. Spoko. Zaraz Ci zapisze adres.. - wyjąkałem grzebiąc w torbie.
Kilka sekund później poczułem jego ciepłą dłoń na swoim ramieniu. Pochylił się w stronę mojego ucha i lekko się uśmiechnął.
- Wiem gdzie mieszkasz Niall. Jesteśmy sąsiadami. - posłał mi szerszy uśmiec, ale szybko go zdjął z twarzy. Przełknałem cicho ślinę i odwróciłem twarz w jego stronę. - Nie zapominaj Niall. Wiem wszystko. - spojrzałem niepewnie w jego oczy ale szybko odwrócił wzrok.
Siedzieliśmy chwilę w ciszy kiedy z oddali usłyszałem głos mojego wroga. Właściwie uprzykrzał mi życie tylko dlatego że wolałem chłopców. Skuliłem się próbując zasłonić twarz. Zayn zauważył zmianę w moim zachowaniu i spojrzał w tamtą stronę, co ja przed chwilą, a później znowu na mnie. Kilka sekund później poczułem dłoń na moim ramieniu która boleśnie się zacisnęła.
- Cześć pedałku. - powiedział z kpiną w głosie. Powolnie wypuściłem powietrze z płuc z zamiarem ignorowania go, ale poczułem jak dłoń gwałtownie znika z mojego ramienia.
- Masz jakiś problem? - w moich uszach rozbrzmiał głos Zayna i szybko odwróciłem się w ich stronę.
- Wyluzuj stary. - odpowiedział Andy podnosząc dłonie do góry. Zayn niepewnie na mnie popatrzył i odciągnął go od naszego stolika. Odebrało mi mowę. Szczęka Zayna niebezpiecznie się zacisnęła a oczy pociemniały. Po kilku minutach wrócił do stolika a Andy w szybkim tempie wyszedł z jadalni. Już miałem coś powiedzieć, ale Zayn mnie wyprzedził.
- Ze mną jesteś bezpieczny Niall. - powiedział na tyle cicho, żeby nikt inny nie mógł tego usłyszeć. Posłałem zdziwione spojrzenie w stronę Lou i Hazzy, ale oni nadal byli zdziwieni tym co się stało przed chwilą.
-
Wiec jestem z pierwszym rozdzialem!:D
W sumie nie mam wiele do napisania..
Pytania do bohaterów tutaj: http://ask.fm/mysteryfanfic
Moj twitter: @MariettaPoland :)
Jesli przeczytales prosze zostaw komentarz, obojetnie co. Po prostu chce wiedziec ile osob to czyta :)
- Możesz jaśniej Hazza? Nie siedzę w Twojej głowie, nawet bym nie chciał. - odpowiedziałem mu podchodząc do niego, żeby odebrać swoją torbę.
- Dzisiaj do szkoły ma przyjść.. - zawahał się na chwilę zatrzymując się w miejscu. Westchnąłem cicho. - Zayn Malik.
- No i co z tego? - burknąłem idąc w stronę szkoły, słyszałem dużo o tym chłopaku, ale nie wierzyłem we wszystko co mówią ludzie.
- Ni! Ty chyba sobie ze mnie żartujesz. - Harry pisnął niczym mała dziewczynka na co zachichotałem. - Nie śmiej się ze mnie Horan!
- Przepraszam Harry, ale kocham Twój piskliwy głos.
- Wiesz co wal się. - jęknął ruszając w moją stronę. - Ale teraz tak serio.. Nie słyszałeś nic o Zaynie? - ściszył głos zarzucając rękę na moje ramię.
- Słyszałem, ale nie spotkałem go jeszcze więc nie mam zamiaru go oceniać Hazz.
- Ludzie mówią, że jest tajemniczy, ale tak naprawdę każdy wie czym się zajmuję i jaki jest.
- Ludzie gadają różne bzdury. Dopóki go nie poznam nie mam zamiaru go oceniać.
- Chyba masz dobrą okazję. - mój przyjaciel kiwnął głową w stronę czarnego sportowego auta, przy którym stał chłopak. Nie zdążyłem przyjrzeć się jego twarzy ponieważ odwrócił się do nas plecami. - No dalej Niall, idź go przywitać. - Hazza popchnął mnie w jego stronę. Cicho jęknąłem a moje nogi automatycznie zmiękły. Poszedłem do niego, nadal stał tyłem.
Spojrzałem szybko za siebie żeby pokazać Harry'emu jak straszliwie obrażony jestem. Ale jego juz nie bylo, więc powoli wypuściłem powietrze i odwróciłem się w stronę Zayna. Podskoczyłem w miejscu kiedy zobaczyłem że chłopak uważnie mi się przygląda zaciskając szczękę.
- Wow wystraszyłeś mnie. - powiedziałem, robiąc krok w tył. Jego szczęka nie była już zaciśnięta i właśnie zdjął okulary przeciwsłoneczne. Wyglądał naprawdę dobrze. Na nogach miał białe converse, czarne rurki opinały jego szczupłe nogi, biała koszulka idealnie przylegała do jego klatki, a skórzana kurtka dodawała charakterku.
- Nie wolno się zakradać. - powiedział, a lekki uśmiech wkradł się na jego twarz, ale szybko zniknął. - Zayn Malik. - wyciągnął rękę w moją stronę. Już miałem palnąć że wiem ale w ostatniej chwili się powstrzymałem.
- Niall Horan. - uścisnąłem jego rękę.
- Wiem. - odpowiedział wzruszając ramionami. Spojrzałem na niego dziwnym wzrokiem. Zdziwiłem się, bo skąd ktoś taki jak Zayn Malik, wie kim jest nieszczęsny Niall Horan. - Ja wiem wszystko Niall. - wyszeptał prosto w moje ucho, zostawiając dziwne ciarki na moim ciele.
~ ** ~
- Hej stary, nie patrz tak na niego. - kiedy usłyszałem żartobliwy ton mojego przyjaciela, przypomniałem sobie że siedzę w zatłoczonej stołówce.
- Zamknji się Lou. - wysyczałem nadal patrząc w stronę Mulata. Był dla mnie chodzącą zagadką. Kiedy na chwilę przystanął szukając miejsca, kiwnąłem szybką głową na miejsce obok siebie. Dopiero po tym pomyślałem.
- Hej Nialler. - spojrzał w moją stronę i przysiadł na krzesełku obok. Nawet nie zwróciłem uwagi na to jak mnie nazwał. - Wpadnę dzisiaj do ciebie po notatki z ostatnich lekcji biologii. - dodał po chwili sącząc soczek z kartonu.
- Uhm.. Spoko. Zaraz Ci zapisze adres.. - wyjąkałem grzebiąc w torbie.
Kilka sekund później poczułem jego ciepłą dłoń na swoim ramieniu. Pochylił się w stronę mojego ucha i lekko się uśmiechnął.
- Wiem gdzie mieszkasz Niall. Jesteśmy sąsiadami. - posłał mi szerszy uśmiec, ale szybko go zdjął z twarzy. Przełknałem cicho ślinę i odwróciłem twarz w jego stronę. - Nie zapominaj Niall. Wiem wszystko. - spojrzałem niepewnie w jego oczy ale szybko odwrócił wzrok.
Siedzieliśmy chwilę w ciszy kiedy z oddali usłyszałem głos mojego wroga. Właściwie uprzykrzał mi życie tylko dlatego że wolałem chłopców. Skuliłem się próbując zasłonić twarz. Zayn zauważył zmianę w moim zachowaniu i spojrzał w tamtą stronę, co ja przed chwilą, a później znowu na mnie. Kilka sekund później poczułem dłoń na moim ramieniu która boleśnie się zacisnęła.
- Cześć pedałku. - powiedział z kpiną w głosie. Powolnie wypuściłem powietrze z płuc z zamiarem ignorowania go, ale poczułem jak dłoń gwałtownie znika z mojego ramienia.
- Masz jakiś problem? - w moich uszach rozbrzmiał głos Zayna i szybko odwróciłem się w ich stronę.
- Wyluzuj stary. - odpowiedział Andy podnosząc dłonie do góry. Zayn niepewnie na mnie popatrzył i odciągnął go od naszego stolika. Odebrało mi mowę. Szczęka Zayna niebezpiecznie się zacisnęła a oczy pociemniały. Po kilku minutach wrócił do stolika a Andy w szybkim tempie wyszedł z jadalni. Już miałem coś powiedzieć, ale Zayn mnie wyprzedził.
- Ze mną jesteś bezpieczny Niall. - powiedział na tyle cicho, żeby nikt inny nie mógł tego usłyszeć. Posłałem zdziwione spojrzenie w stronę Lou i Hazzy, ale oni nadal byli zdziwieni tym co się stało przed chwilą.
-
Wiec jestem z pierwszym rozdzialem!:D
W sumie nie mam wiele do napisania..
Pytania do bohaterów tutaj: http://ask.fm/mysteryfanfic
Moj twitter: @MariettaPoland :)
Jesli przeczytales prosze zostaw komentarz, obojetnie co. Po prostu chce wiedziec ile osob to czyta :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)